Ragnar F. Ólafsson, meðlimur í InDefence hópnum, fjallar um gallana á innistæðutryggingakerfi Evrópusambandsins í desemberhefti tímaritstis Þjóðmál. Ragnar, færir rök fyrir því að engir sér-íslenskir gallar á innistæðutryggingakerfinu hafi leitt til þess að íslenski Tryggingasjóðurinn gat ekki staðið í skilum með greiðslur á lágmarkstryggingu vegna Icesave reikninganna.:
“Í engu Evrópulandi hefði tryggingasjóðurinn getað staðið við skuldbindingar sínar við slíkar aðstæður og raunar þarf miklu minna áfall til þess að innstæðutryggingasjóðir í Evrópu eigi í verulegum vandræðum.”
Í greininni fjallar Ragnar um nokkra áhættuþætti innistæðutryggingasjóða, s.s. mikinn stærðarmun banka, mismunandi fjölda fjármálastofnana í hverjum sjóði og litla getu sjóða ESB landanna til að greiða út tryggingar vegna stórra áfalla í bankakerfum aðildarríkjanna.
“Til samanburðar má hafa í huga að hér á landi lentu um 85% innstæðna í uppnámi. Niðurstöður þessa „þolprófs“ sýna að eignir innlánstryggingasjóða árið 2004 dugðu einungis fyrir 0,7% af tryggðum innlánum að meðaltali. Tryggingasjóðir ESB-ríkjanna gátu staðist „lítið áfall“ og einhverjir þeirra gátu staðist „miðlungs áfall“. En enginn innstæðutryggingasjóða ESB-ríkjanna gat hins vegar staðist „stórt áfall“ (3,24% innstæðna). Og enginn innstæðutryggingasjóður gat staðist fall banka, ef gert var ráð fyrir því að hann hefði útibú í öðru ESB-ríki. Í slíku tilfelli hefðu viðkomandi sjóðir þurft að afla allt að 44 sinnum þess fjármagns sem til var í þeim, ættu þeir að geta greitt út tryggðar innstæður.”
Ragnar rifjar einnig upp nokkur fordæmi um haldleysi innistæðutrygginga í Bandaríkjunum og undrast réttilega að Evrópusambandið skyldi byggja sitt kerfi á svo gölluðu fyrirkomulagi:
“Þessi fordæmi voru öllum ljós og erfitt að skilja hvers vegna Evrópusambandið kaus að innleiða svona gallað kerfi. Það er nauðsynlegt að bregðast við þessum takmörkunum í stað þess að gera því skóna að íslensk stjórnvöld hafi ekki innleitt kerfið á réttan hátt. “
Ragnar lýkur grein sinni á viðvörun um að við endurskoðun laga um innistæðutryggingar á Íslandi sé bráðnauðsynlegt sé að taka mið af göllum innistæðutryggingakerfis Evrópusambandsins:
“Mikilvægt er að lögin endurspegli þau úrræði sem raunverulega er gripið til, en veiti ekki falskt öryggi á forsendum kerfis, sem ýtt er til hliðar um leið og reynir á það.”
